Door Gerard IJff op 25 februari 2016

Toespraak voor de pizza avond, georganiseerd door Selami Coskun, om de dialoog in de samenleving een nieuwe dimensie te geven.

Integratie, acceptatie en participatie
Mensen die moeten vluchten omdat hun leven niet meer zeker is van alle tijden. Dat zij welkom zijn in Nederland eveneens. Laat ik enkele voorbeelden noemen. In de 17e eeuw vluchtten veel Vlamingen en Brabanders naar de noordelijke Nederlanden, op de vlucht voor de Spaanse inquisitie. In die zelfde tijd volgden ook de Franse Hugenoten, aanhangers van een Franse vorm van het protestantisme. Over de Tweede wereldoorlog met zijn Jodenvervolging, maar ook de zigeuners of homofielen is al heel veel bekend en welke vluchtelingenstromen dat tot gevolg had door heel Europa en ver daar buiten zijn reeds vele boeken geschreven. Na de Tweede wereldoorlog kwamen veel mensen uit v.m. Ned. Indie naar Nederland met een belangrijke plaats daarbij voor de Molukse gemeenschap.
Vanaf de zestiger jaren kwamen de arbeidsmigranten uit Italië, Turkije of Marokko. In de zeventiger jaren vonden veel Surinamers en mensen vanaf de Nederlandse Antillen de weg naar Nederland.
In de negentiger jaren vingen we – zeker in Roermond – veel mensen op uit v.m. Joegoslavië of Somalië. Begin deze eeuw werden we geconfronteerd met arbeidsmigranten uit het v.m. Oostblok zoals Polen, Tsjechië, Hongarije of Roemenie.
Nu staat de Arabische regio in brand met veel mensen die op de vlucht zijn uit Eritrea of Syrië. In een smeltkroes met geopolitieke, religieuze of strategische (olie) argumenten als achtergrond wordt het leven tot een hel. Daarom is het terecht dat de Nederlandse samenleving deze mensen welkom heet en een veilige haven biedt.
Opvang van nieuwe inwoners is dus van alle tijd. Integratie en aanpassing aan onze samenleving is een terechte voorwaarde om aanspraak te maken op dit nieuwe thuis. Ook dient de samenleving bereid te zijn om deze groep te laten integreren in onze samenleving. Men dient zich te onderwerpen aan onze (grond)wetten en uiteraard zo snel mogelijk onze taal te spreken.
Betekent dit dat men de eigen culturele waarden en normen moet verloochenen? Natuurlijk niet! Betekent dit omgekeerd dat wij als samenleving open dienen te staan voor de riten van de ander? Ja, natuurlijk! Probeer je te verplaatsen in de ander. Met een beetje empathie verdwijnt irritatie als sneeuw voor de zon. Het betekent zelfs dat we ons voordeel kunnen doen met de riten van anderen. Zo leert mijn ervaring dat wij helemaal niet zo gastvrij zijn als wij denken te zijn. Wij zijn vaak stug en gesloten.
Wat gastvrijheid betekent ondervond ik in Centraal Turkije in 2009 toen ik daar met onze toenmalige burgemeester op werkbezoek was. Op een mooie zonnige zondag middag bezochten wij de ruïne in Zile, Tokat, waar in de openbare ruimte een gezin zat te picknicken. Men keek wat vreemd op twee Roermondenaren in nette kleding daar te treffen. Na over en weer met behulp van een tolk uitgelegd te hebben wat wij kwamen doen kregen wij Gastvrij kregen wij direct een kop thee en werd een plaats voor ons vrijgemaakt aan de picknick tafel. Kennen we nog het gezamenlijk genieten met elkaar in Nederland? Ik vraag het mij af.
Vanavond krijgen wij het persoonlijke verhaal van de familie Nour te horen. Beiden afgestudeerd in de farmacie en in 2014 gevlucht uit Aleppo. Hoe heeft hun reis naar Nederland er uit gezien. Welk leed hebben zij in Aleppo achter gelaten? Wij kunnen ons daar geen voorstelling van maken. Maar als men eenmaal in Nederland is vast besloten om zo snel mogelijk Nederlands te leren, liefst zo snel mogelijk als apotheker aan de slag te gaan en graag bereid om hun verhaal met ons te delen als blijk van waardering.
Ik ben mij bewust dat dit een bestuurlijk verhaal is zoals het vroeger was en zoals het ook in de 21e eeuw ook behoort te zijn. Vandaag krijgt dit verhaal ook een gezicht.

Gerard IJff, 24 februari 2016

Gerard IJff

Gerard IJff

Ik ben sinds 2002 wethouder omdat mensen soms een steuntje in een rug nodig hebben in hun contacten met de overheid. Ik handel daarbij vanuit de overtuiging dat Gelijkheid, Vrijheid en Broederschap nog steeds belangrijke uitgangspunten voor onze samenleving zijn. Eerlijk delen is daarbij een voorwaarde. Niet voor niets hangt een portret van de voormalige

Meer over Gerard IJff